നാവിന്റെ വീഴ്ചകളും വിശ്വാസത്തിന്റെ അതിരുകളും, മതവിധിയും പരിഹാരവും (അറിയാതെ കുഫ്റിലേക്ക് തെറിച്ചുപോകുന്ന നാവുകൾ)

നാവിന്റെ വീഴ്ചകളും വിശ്വാസത്തിന്റെ അതിരുകളും, മതവിധിയും പരിഹാരവും
(അറിയാതെ കുഫ്റിലേക്ക് തെറിച്ചുപോകുന്ന നാവുകൾ)

    പ്രതാപശാലിയും സർവ്വാധിപതിയുമായ അല്ലാഹുവിനാണ് സർവ്വ സ്തുതിയും. 
 നമ്മുടെ നേതാവ് മുഹമ്മദ് മുസ്തഫാ ﷺ യുടെ മേലിലും, തിരുനബി ﷺ യുടെ ഉത്തമരായ കുടുംബത്തിന്മേലും അനുചരന്മാരുടെ മേലിലും അല്ലാഹുവിന്റെ രക്ഷയും സമാധാനവും വർഷിക്കുമാറാകട്ടെ. 

    ഇസ്‌ലാമിന് ശേഷമുള്ള അവിശ്വാസമാണ് (കുഫ്ർ) മതത്യാഗം എന്നത്. അത് ഇസ്‌ലാമിക ബന്ധത്തെ മുറിച്ചുകളയുകയും അതിനെ അസാധുവാക്കി തീർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതായത്, മതത്യാഗം സംഭവിക്കുന്ന നിമിഷം മുതൽ ആ വ്യക്തി പിന്നീട് മുസ്ലിമായി അവശേഷിക്കുകയില്ല; പകരം ആ വ്യക്തിയുടെ മാതാപിതാക്കൾ മുസ്ലിംകളാണെങ്കിൽ പോലും ആ വ്യക്തി ഉടനടി കാഫിറായി (അവിശ്വാസിയായി) മാറുന്നു.

    ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ സംസാരത്തിൽ അശ്രദ്ധ കാണിക്കുന്നത് വളരെ വർദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു. എത്രത്തോളമെന്നാൽ, ചിലരുടെ നാവിൽ നിന്ന് അവരെ ഇസ്‌ലാമിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുന്ന വാക്കുകൾ പുറപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ അവർ അതിനെ നിഷിദ്ധമായി കാണുന്നതുമില്ല, തങ്ങൾ പറഞ്ഞത് ഇസ്‌ലാമിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുന്ന കുഫ്റാണെന്ന് അവർ കരുതുന്നുമില്ല. എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ അത് അവരെ മതത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുന്നതാണ്.

    ഇത് അല്ലാഹുവിന്റെ തിരുദൂതർ ﷺ പറഞ്ഞ ഈ വചനത്തെ ശരി വെക്കുന്നതാണ്:
    “إن العبد ليتكلم بالكلمة لا يرى بها بأسا يهوى بها فى النار سبعين خريفا”
    (തീർച്ചയായും ഒരു അടിമ യാതൊരു കുഴപ്പവുമില്ലെന്ന് കരുതിക്കൊണ്ട് ഒരു വാക്ക് സംസാരിച്ചേക്കാം, എന്നാൽ അതു കാരണം ആ വ്യക്തി എഴുപത് വർഷത്തെ ദൂരമുള്ള നരകാഗ്നിയിലേക്ക് വീണുപോകും). അതായത് നരകത്തിന്റെ ഏറ്റവും അടിത്തട്ടിലേക്കുള്ള എഴുപത് വർഷത്തെ വീഴ്ചയാണത്. ഇത് കാഫിറുകൾക്ക് (അവിശ്വാസികൾക്ക്) മാത്രമുള്ളതാണ്. ഈ ഹദീസ് ഇമാം തിർമിദി ഉദ്ധരിക്കുകയും അത് നല്ലതാണെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

    ഒരാൾ കുഫ്റിൽ (അവിശ്വാസത്തിൽ) അകപ്പെടാൻ അതിന്റെ മതപരമായ വിധി അറിഞ്ഞിരിക്കണമെന്നോ, മനം തെളിഞ്ഞു സന്തോഷത്തോടെ ആയിരിക്കണമെന്നോ, അല്ലെങ്കിൽ ആ കുഫ്റിയായ വാക്കിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സാ വിശ്വസിക്കണമെന്നോ നിർബന്ധമില്ല എന്നതിന് ഈ ഹദീസ് തെളിവാണ്.

    ഇതിന്റെ അർത്ഥം, ഒരു അടിമ തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആ വാക്കിന്റെ അർത്ഥം വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ പോലും, കുഫ്റായ ഒരു വാക്ക് ഉച്ചരിക്കുന്നതോടു കൂടിത്തന്നെ കുഫ്റിൽ അകപ്പെടുന്നു എന്നാണ്. മറിച്ച് സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം അത് പറയുക എന്നത് തന്നെ കുഫ്റാകാൻ കാരണമാണ്, അതിന്റെ അർത്ഥം വിശ്വസിച്ചില്ലെങ്കിലും ശരി. അല്ലാഹു തആലായെ ചീത്ത പറയുന്നവനെപ്പോലെ; അവൻ കുഫ്റിൽ അകപ്പെടാൻ ഈ കുഫ്റിയായ അർത്ഥം അവൻ വിശ്വസിക്കണമെന്നോ, അല്ലെങ്കിൽ അവിശ്വാസത്തോടുള്ള മനം തെളിച്ചം ഉണ്ടാകണമെന്നോ നിബന്ധനയില്ല.

    അന്യായമായി ഒരാളെ കൊലപ്പെടുത്തുന്ന വ്യക്തിയോട് ഉചിതമായ വിധി കൽപ്പിക്കുന്നതിനായി ന്യായാധിപൻ ചോദിക്കാറില്ല: "നീ അവനെ കൊന്നപ്പോൾ നിന്റെ മനസ്സ് പൂർണ്ണ സംതൃപ്തിയിലായിരുന്നോ ഇല്ലയോ?" എന്ന്. അതുപോലെ മോഷണം നടത്തുന്നവനോട് വിധി പ്രസ്താവിക്കുന്നതിന് മുൻപ് ന്യായാധിപൻ ചോദിക്കാറില്ല: "നീ മോഷ്ടിച്ചപ്പോൾ നിന്റെ മനസ്സ് പൂർണ്ണ സംതൃപ്തിയിലായിരുന്നോ ഇല്ലയോ?" എന്ന്. കുഫ്റിനേക്കാൾ എത്രയോ ലഘുവായ കൊലപാതകം, മോഷണം എന്നിവയുടെ കാര്യത്തിൽ ഇതാണ് അവസ്ഥയെങ്കിൽ, ഏറ്റവും വലിയ പാപമായ കുഫ്റിന്റെ കാര്യം പിന്നെ എങ്ങനെയായിരിക്കും?!!.

    അതുപോലെ ഒരാളുടെ മേൽ കുഫ്ർ വിധിക്കപ്പെടാൻ, ആ വ്യക്തി സന്തോഷാവസ്ഥയിൽ (അതായത് കോപമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ) ആയിരിക്കണം എന്ന് നിബന്ധനയില്ല. അതായത്, സന്തോഷാവസ്ഥയിലോ കോപാവസ്ഥയിലോ കുഫ്റിന്റെ വാക്ക് ഉച്ചരിക്കുന്നവൻ കാഫിറാണ്; കോപം അതിശക്തമാവുകയും അത് കാരണം ബുദ്ധി മറയുകയും താൻ എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തവിധം വിവേചന ബുദ്ധി നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്ത അവസ്ഥയിലൊഴികെ. അങ്ങനെയുള്ള അവസ്ഥയിലാണെങ്കിൽ ആ കുഫ്റിയായ വാക്ക് ആ വ്യക്തിയുടെ മേൽ കുറ്റമായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുകയില്ല. എന്നാൽ അങ്ങനെയല്ലാത്ത മറ്റെല്ലാ കോപാവസ്ഥകളിലും, കോപം എത്ര കഠിനമായാലും, സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരമാണ് സംസാരിക്കുന്നത് എന്നതിനാൽ അത് ആ വ്യക്തിയുടെ മേൽ കുറ്റമായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുക തന്നെ ചെയ്യും.

    ഇമാം നവവി(റ)യും മറ്റ് ഷാഫിഈ, ഹനഫി തുടങ്ങിയ മദ്ഹബുകളിലെ പണ്ഡിതന്മാരും വിഭജിച്ചതുപോലെ മതത്യാഗം മൂന്ന് വിഭാഗങ്ങളാണ്: ഹൃദയം കൊണ്ടുള്ള വിശ്വാസങ്ങൾ, അവയവങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള പ്രവൃത്തികൾ, നാവു കൊണ്ടുള്ള വാക്കുകൾ. ഈ മൂന്ന് വിഭാഗങ്ങളിൽ പെട്ട ഏതൊരു വിഭാഗവും മറ്റ് വിഭാഗങ്ങൾ കൂടി ഒത്തുചേരണമെന്ന നിബന്ധനയില്ലാതെ തന്നെ ഒരാളെ ഇസ്‌ലാമിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുന്നതാണ്.

 മതത്യാഗത്തിന്റെ ഒന്നാമത്തെ വിഭാഗം :
ഹൃദയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിശ്വാസപരമായ മതത്യാഗമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് അല്ലാഹു ഒരു ശരീരമാണെന്നോ, അല്ലാഹു ആകാശത്തിൽ താമസിക്കുന്നുവെന്നോ, അല്ലെങ്കിൽ അർശിന്മേൽ ഇരിക്കുകയാണെന്നോ വിശ്വസിക്കുന്നത് പോലെ. ആർക്കാണോ ഇങ്ങനെയുള്ള വിശ്വാസമുള്ളത് ആ വ്യക്തി മുസ്ലിംകളിൽ പെട്ടവനല്ല. അല്ലാഹു യാതൊന്നിനോടും സാദൃശ്യമില്ലാത്തവനാണെന്നും അല്ലാഹു ഒരിടത്തിന്റെയോ സ്ഥലത്തിന്റെയോ ആവശ്യവുമില്ലാതെ നിലനിൽക്കുന്നവനാണെന്നും വിശ്വസിക്കലും, വീണ്ടും മുസ്ലിമായി മാറുന്നതിനായി ശഹാദത്ത് കലിമ ഉച്ചരിക്കലും ആ വ്യക്തിയുടെ മേൽ നിർബന്ധമാണ്.

മതത്യാഗത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ വിഭാഗം :
അവയവങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവൃത്തിപരമായ മതത്യാഗമാണ്. വിഗ്രഹത്തിന് സുജൂദ് ചെയ്യുന്നത് (സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിക്കുന്നത്) പോലെ. യാതൊരു നിർബന്ധിതാവസ്ഥയുമില്ലാതെ ആരെങ്കിലും വിഗ്രഹത്തിന് സുജൂദ് ചെയ്താൽ, അവന്റെ ഉദ്ദേശം നോക്കാതെ തന്നെ  അവനെ കാഫിറായി വിധിക്കുന്നതാണ്. അതുപോലെ സൂര്യനോ, ചന്ദ്രനോ, പിശാചിനോ, അഗ്നിക്കോ, അല്ലെങ്കിൽ അവിശ്വാസികളല്ലാതെ സുജൂദ് ചെയ്യാത്ത ഇതുപോലെയുള്ള മറ്റ് വസ്തുക്കൾക്കോ സുജൂദ് ചെയ്യുന്നതും ഇതിൽ പെടുന്നു.

    എന്നാൽ ഒരു മനുഷ്യനാണ് സുജൂദ് ചെയ്യുന്നതെങ്കിൽ അതിൽ വിശദീകരണമുണ്ട്. ആരാധനയെന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെയാണ് മനുഷ്യന് സുജൂദ് ചെയ്തതെങ്കിൽ അത് കുഫ്റാണ്. എന്നാൽ അഭിവാദനത്തിനോ ആദരവിനോ വേണ്ടിയാണെങ്കിൽ അവൻ കാഫിറാകുകയില്ല. മുൻകാല പ്രവാചകന്മാരുടെ നിയമങ്ങളിൽ ഒരു മുസ്ലിമിനെ ആദരിക്കുന്നതിനും അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്നതിനും വേണ്ടിയുള്ള സുജൂദ് അനുവദനീയമായിരുന്നു; മലക്കുകൾ ആദം നബി (അ) ക്ക് സുജൂദ് ചെയ്തതുപോലെ. എന്നാൽ മുഹമ്മദ് മുസ്തഫാ ﷺ യുടെ നിയമത്തിൽ ഈ കാര്യം നിഷിദ്ധമാക്കപ്പെട്ടു. അതിനാൽ ഇനി ഒരു വ്യക്തി മറ്റൊരാൾക്ക് ആദരവിന്റെയോ അഭിവാദനത്തിന്റെയോ ഭാഗമായിപ്പോലും സുജൂദ് ചെയ്യാൻ പാടുള്ളതല്ല.

    ഖുർആൻ പ്രതിയെ (മുസ്ഹഫ്) മാലിന്യങ്ങളിൽ എറിയുന്നതും പ്രവൃത്തിപരമായ കുഫ്റിൽ പെട്ടതാണ്. ഈ പ്രവർത്തി ചെയ്തവൻ "ഞാൻ അപമാനിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല" എന്ന് പറഞ്ഞാലും ശരി; കാരണം അവന്റെ ആ പ്രവൃത്തി തന്നെ ഖുർആനെ അപമാനിക്കലാണ്. എന്നാൽ താൻ എറിയുന്ന പുസ്തകം ആദരിക്കപ്പെടേണ്ട ഒന്നാണെന്ന് ആ വ്യക്തി അറിഞ്ഞിരുന്നില്ലെങ്കിൽ—അതായത് അത് വിശുദ്ധ ഖുർആനാണെന്ന് അറിയാതെയാണ് മാലിന്യത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞതെങ്കിൽ—അവൻ കാഫിറാകുകയില്ല. ഈ കാര്യത്തിലുള്ള പൊതുനിയമം ഇതാണ്: "ഏതൊരു പ്രവൃത്തിയാണോ ഒരു കാഫിറിൽ നിന്നല്ലാതെ ഉണ്ടാകുകയില്ലെന്ന് മുസ്ലിംകൾ ഏകോപിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്, അങ്ങനെയുള്ള പ്രവർത്തി അറിഞ്ഞുകൊണ്ടും സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരവും ചെയ്യുന്നവൻ കാഫിറാണ്." അല്ലാഹു നമ്മെ കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ.

മൂന്നാമത്തെ വിഭാഗം :
വാക്കുകളാണ്. അവ എണ്ണമറ്റതും അത്യധികം കൂടുതലുമാണ്. കുഫ്റുകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും നാവു കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന കുഫ്റുകളാണ്. ഇത് അല്ലാഹുവിന്റെ തിരുദൂതർ ﷺ പറഞ്ഞ ഹദീസിന്റെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തലാണ്:
    “أكثر خطايا ابن ءادم من لسانه”
    (ആദം സന്തതികളുടെ അധിക തെറ്റുകളും അവരുടെ നാവുകൾ കാരണമാണ്). ഇത് ഇമാം ത്വബറാനി ഉദ്ധരിച്ച ഹദീസാണ്. വാചികമായ കുഫ്റുകളിൽ പെട്ടതാണ് അല്ലാഹുവിനെയോ, ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രവാചകന്മാരെയോ, മലക്കുകളെയോ ചീത്ത പറയുകയോ അല്ലെങ്കിൽ ഇസ്‌ലാം മതത്തെ അധിക്ഷേപിക്കുകയോ ചെയ്യൽ. അല്ലാഹു തആലാ നമ്മെ കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ.

    ഇതിലെ പൊതുനിയമം: ഹൃദയം കൊണ്ടുള്ള വിശ്വാസത്തിലോ, അവയവങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള പ്രവൃത്തിയിലോ, നാവു കൊണ്ടുള്ള വാക്കിലോ അല്ലാഹുവിനെ നിസ്സാരപ്പെടുത്തലോ പരിഹസിക്കലോ ഉണ്ടായാൽ അത് കുഫ്റാണ്. അപ്രകാരം തന്നെ അല്ലാഹു ഇറക്കിയ വേദഗ്രന്ഥങ്ങളെയോ, അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രവാചകന്മാരെയോ, മലക്കുകളെയോ, മതത്തിന്റെ ചിഹ്നങ്ങളെയോ, മതത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളെയോ—അതായത് മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ പെട്ട സുപ്രസിദ്ധമായ കാര്യങ്ങളെ—നിസ്സാരമാക്കുന്നതും കുഫ്റാണ്. ബാങ്ക് വിളിക്കുന്നത് പോലെയുള്ളവയ്ക്ക് 'അടയാളം' അല്ലെങ്കിൽ 'ചിഹ്നം' എന്ന് പറയുന്നു. ഹജ്ജ്, പള്ളികൾ, ചെറിയ പെരുന്നാൾ, വലിയ പെരുന്നാൾ, നിസ്കാരം എന്നിവയെല്ലാം മതത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളിലും ചിഹ്നങ്ങളിലും പെട്ടതാണ്. അതിനാൽ അവയെ നിസ്സാരമാക്കൽ കുഫ്റാകുന്നു.

    അതുപോലെ മതവിധികളെയോ, അല്ലാഹുവിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങളെയോ (പ്രതിഫലം), അല്ലാഹുവിന്റെ താക്കീതുകളെയോ (ശിക്ഷ) നിസ്സാരപ്പെടുത്തുന്നതും കുഫ്റാണ്. ഒരു മനുഷ്യൻ അത് ഹൃദയത്തിൽ വിശ്വസിച്ചാലും, അവയവങ്ങളാൽ പ്രവർത്തിച്ചാലും, നാവുകൊണ്ട് ഉച്ചരിച്ചാലും ശരി. അതിനാൽ മനുഷ്യൻ തന്റെ പരമാവധി കഴിവുപയോഗിച്ച് ഇതിനെക്കുറിച്ച് ജാഗ്രത പാലിക്കട്ടെ. കാരണം കുഫ്റിന്മേൽ മരണപ്പെടുന്നവൻ ഇഹലോകവും പരലോകവും നഷ്ടപ്പെടുത്തിയവനാണ്. അല്ലാഹു തആലാ നമ്മെ അതിൽ നിന്ന് കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ.

    ഒരു മനുഷ്യൻ കുഫ്റായ ഒരു വാക്ക് പറയുകയോ, പ്രവൃത്തി ചെയ്യുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ കുഫ്റായ ഒരു വിശ്വാസം വെച്ചുപുലർത്തുകയോ ചെയ്തുകൊണ്ട് മതത്യാഗത്തിൽ അകപ്പെട്ടാൽ, ആ മനുഷ്യന് ഇസ്‌ലാമിലേക്ക് തിരിച്ചു വരാൻ വേണ്ടി താൻ അകപ്പെട്ട ആ കുഫ്റിനെ ഉപേക്ഷിക്കലും ശഹാദത്ത് കലിമ ഉച്ചരിക്കലും നിർബന്ധമാണ്. ഇതിന്റെ അർത്ഥം, താൻ അകപ്പെട്ട ആ കാര്യം കുഫ്റാണെന്ന് നിർബന്ധമായും അറിഞ്ഞിരിക്കണം എന്നാണ്.

   ഒരാളിൽ നിന്ന് അല്ലാഹുവിനെ ചീത്ത പറയുക പോലെയുള്ള വ്യക്തമായ കുഫ്ർ സംഭവിക്കുകയും, അതിനുശേഷം അത് കുഫ്റാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാതെ ആ വ്യക്തി ആയിരം വട്ടം ശഹാദത്ത് കലിമ ഉച്ചരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, ചൊല്ലിയ ആ ശഹാദത്തുകൾ ഒന്നും തന്നെ ആ വ്യക്തിക്ക് ഉപകരിക്കുകയില്ല. ഇതിന്റെ അർത്ഥം, ഇസ്‌ലാമിലേക്ക് മടങ്ങിവരാൻ ആ വ്യക്തി നിർബന്ധമായും ശഹാദത്ത് കലിമ ചൊല്ലുന്നതോടൊപ്പം; 'ചെയ്തുപോയ തെറ്റ് ഇനി ഒരിക്കലും എന്നിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാവുകയില്ല, ആ കുഫ്റിൽ നിന്ന് ഞാൻ പൂർണ്ണമായി വിട്ടുനിൽക്കുന്നു' എന്ന് മനസ്സറിഞ്ഞ് തൗബ ചെയ്യൽ കൂടി നിർബന്ധമാണ് എന്നതാണ്.
നാവിൽ നിന്ന് സംഭവിക്കുന്ന ഇത്തരം തെറ്റുകളിൽ നിന്ന് , അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രത്യേക കാവൽ നമുക്കുണ്ടാവട്ടെ, ആമീൻ 

ഇത് മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ഫോര്‍വേഡ് ചെയ്ത് പ്രതിഫലത്തില്‍ പങ്കാളിയാവുക!
നിങ്ങളുടെ പ്രാര്‍ഥനയില്‍ ഈ വിനീതനെ യും ഇത് മെനെക്കിട്ട് ഇരുന്ന് വായിക്കുന്ന വരെയും ഫോര്‍വേഡ് ചെയ്യുന്നവരെയും 
നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കളെയും ഉള്‍പ്പെടു ത്തുക!
സന്ദര്‍ശിക്കുക!       www.islamkerala.com
 സി പി അബ്ദുല്ല ചെരുമ്പ
   9400534861